Jesteś tutaj:

Główna treść strony

O dysleksji

712

O dysleksji


Powszechnie panuje przekonanie, że terminu dysleksja używa się tylko w szkole i odnosi się go wyłącznie do dzieci szkolnych. Mówi się o uczniu z dysleksją, dziecku dyslektycznym, klasie dla uczniów dyslektycznych. Niekiedy stosuje się określenia ryzyko dysleksji albo dziecko ryzyka dysleksji. Tymczasem dysleksja to termin opisujący nie tylko trudności dzieci, ale także problemy młodzieży i osób dorosłych.

Dysleksja to syndrom specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu. Trudności te zmieniają się wraz z rozwojem dziecka – dlatego dysleksja nazywana jest dysleksją rozwojową. W węższym zakresie postaci dysleksji opisywane są również jako dysortografia i dysgrafia.


Terminy używane najczęściej w treściach opinii poradni psychologiczno-pedagogicznych:


  • dysleksja rozwojowa – zespół specyficznych trudności w pisaniu i czytaniu,
  • dysleksja – specyficzne trudności w czytaniu, którym często towarzyszą trudności w pisaniu,
  • dysortografia – specyficzne trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (uczeń popełnia liczne błędy ortograficzne,
    chociaż zna reguły pisowni),
  • dysgrafia – trudności w opanowaniu właściwego poziomu graficznego pisma (tzw. brzydkie pismo).

Czy moje dziecko ma dysleksję?


Każde dziecko dyslektyczne jest inne i każde wymaga indywidualnego podejścia. Jednak jest wiele objawów wspólnych, które powinny skłaniać do większej czujności. Nie zawsze świadczą one o występowaniu ryzyka dysleksji lub dysleksji, ale warto o nich wiedzieć, by zdążyć z pomocą na czas.


Dysleksję można rozpoznać, jeżeli występują u dziecka niepowodzenia w nauce czytania i poprawnego pisania, a poziom czytania i
pisania jest znacznie gorszy od oczekiwanego. Należy jednak pamiętać, że specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu rozpoznaje się tylko w przypadku stwierdzenia prawidłowego rozwoju umysłowego. Pamiętajmy też, że symptomy dysleksji zmieniają się wraz rozwojem dziecka.
Najczęstsze objawy dysleksji to: zbyt wolne tempo głośnego czytania, czytanie za pomocą głoskowania czy sylabizowania, słabe rozumienie przeczytanego tekstu, trudności w pisaniu ze słuchu, trudności w przepisywaniu tekstu, liczne błędy ortograficzne pomimo znajomości zasad, trudności z koordynacją ruchową, kłopoty z koncentracją uwagi.

Dowiedz się więcej

Jak pomóc własnemu dziecku?


  1. Odpowiednio wcześnie wykryć symptomy dysleksji i zgłosić dziecko na badania w poradni psychologiczno-pedagogicznej.
  2. Podjąć systematyczną pracę z dzieckiem pod kierunkiem nauczyciela.
  3. Dopilnować, by dziecko uczestniczyło w zespole korekcyjno-kompensacyjnym lub terapii indywidualnej.
  4. Wyposażyć dziecko w ćwiczenia terapeutyczne i systematycznie je wykonywać. 
  5. Sięgać po literaturę specjalistyczną.
  6. W razie poważniejszych trudności zgłosić się do poradni Polskiego Towarzystwa Dysleksji.

Źródło:
OPERON


Zapraszamy także do skorzystania z porady nauczyciela,  specjalistów pracujących w szkole bądź w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej




  • Ministerstwo Edukacji Narodowej
  • Legionowo
  • Okręgowa Komisja Egzaminacyjna w Warszawie
  • Mazowiecki Kurator Oświaty